فرهنگ مشاوره و روان درمانی

چکیده تشخیص و درمان مشکلات رفتاری-هیجانی کودکان در سال‌های پیش دبستانی امکان بهبود آن را افزایش می‌دهد. یکی از شایع‌ترین مشکلات رفتاری کودکان خردسال که موجب مراجعه به مراکز بهداشت روانی می‌گردد، پرخاشگری است. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی نقاشی درمانی بر کاهش پرخاشگری کودکان پیش‌دبستانی می‌باشد. در این تحقیق از طرح چند خط پایه‌ای تک آزمودنی استفاده شد. در طرح مذکور مشاهده یا اندازه‌گیری را در فواصل زمانی در مورد یک واحد که ممکن است فرد یا گروهی از افراد باشد، به کار برده شد. مرحله اول این طرح (A) که خط پایه و مرحله دوم(B)، مرحله مداخله است. پس از اتمام مرحله مداخله، مرحله پیگیری انجام می‌شود و نتایج مشاهدات این مرحله به‌دنبال مرحله دوم رسم می‌شود. آزمودنی‌های تحقیق حاضر را 5 کودک پرخاشگر از مراکز پیش‌دبستانی تشکیل می‌دادند که آزمودنی‌ها 4 پسر و 1 دختر بودند. در تحلیل داده‌های پژوهش‌، از تحلیل دیداری و ترسیم نمودار استفاده شد. در تحلیل دیداری، تغییرات حاصل از مداخله براساس سطح، روند و تغییرپذیری مشاهدات، بررسی و تفسیر شد. نتایج به دست آمده از میانگین کل کودکان در مرحله خط‌پایه، مداخله، و پیگیری و نیز اندازه اثر مشاهده شده برای کل کودکان و نتایج تحلیل دیداری، نشان داد که نقاشی‌درمانی اثر بالایی بر کاهش پرخاشگری کودکان پیش‌دبستانی داشته است. بنابراین، نقاشی درمانی بر کاهش علایم پرخاشگری کودکان پیش‌دبستانی تأثیر داشته است.

چکیده چکیده
هدف: پژوهش حاضر به منظور مقایسه اثربخشی مشاوره گروهی راه حل مدار و روایت مدار در کاهش اختلالات رفتاری دانش‌آموزان دختر پایه‌ی راهنمایی شهرستان سقز انجام گرفته است. روش: با استفاده از طرح نیمه آزمایشی تعداد 45 نفر پس از غربال‌گری اولبه از بین 300 نفر به صورت تصادفی در در دوگروه آزمایشی و یک گروه کنترل جایگزین شدند. گروه راه حل مدار در 5 جلسه و روایت‌مدار در 4 جلسه دو ساعته به مدت یک و نیم ماه در معرض مداخله قرار گرفتند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه 76 سوالی ودوورث(1388) برای قبل و بعد از مداخله استفاده شد. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس یک‌طرفه برای اثربخشی روش‌ها و با آزمون تعقیبی توکی برای مقایسه گروه‌های آزمایشی با یکدیگر و با گروه کنترل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: نتایج تحلیل واریانس نشان داد که اولاْ روش‌های راه‌حل‌مدار و روایت‌مدار در کاهش اختلالات رفتاری مؤثرند و ثانیاْ روش راه‌حل‌مدار از کارایی بیشتری برخوردار است. نتیجه‌گیری: با استفاده از نتایج این پژوهش، مشاوران مدارس می‌توانند به عنوان رویکردی که در کاهش اختلالات رفتاری مؤثر است استفاده کنند.

چکیده هدف: در جهان رو به توسعه کنونی یافتن روش‌های مؤثر در افزایش بهره‌وری شغلی از مهمترین مسائل حیطه اشتغال است، و از آنجا که فراحدی شغلی به عنوان یکی از عوامل مهم در افزایش بهره‌وری شغلی شناخته شده است، در این مقاله از یک سو به بومی‌سازی مفهوم جدید فراحدی شغلی پرداخته شده و از سوی دیگر رابطه نگرش فراحدی شغلی با ویژگی‌های شخصیتی کارمندان مورد بررسی قرار گرفت. روش: در این تحقیق که به روش همبستگی انجام گرفت جامعه آماری شامل کارمندان دانشگاه علّامه طباطبایی در سال 1391-1392 بود. نمونه مورد نظر شامل226 نفر کارمند بود. ابزارگردآوری اطلاعات، پرسشنامه نگرش فراحّدی شغلی بریسکو و همکارانش و نیز پرسشنامه شخصیت پنج عاملی نئو NEO-FFI بود. یافته­ها: نتایج حاصل از همبستگی پیرسون، تحلیل رگرسیون و مدل معادلات ساختاری حاکی از همبستگی مثبت و معنادار بین برونگرایی و طرز تفکر فراحد و همبستگی منفی و معنادار بین عصبیت و وجدانی بودن با اولویت تغییرپذیری بود، نتیجه­گیری: بدین صورت که کارمندانی که برونگرایی بیشتری دارند احتمالاً طرز تفکر فراحد بالاتری خواهند داشت و کارمندانی که عصبیت کمتری دارند، اولویت تغییرپذیری بیشتری داشته و نیز کارمندان با میزان کمتر وجدانی بودن، احتمالاً از اولویت تغییرپذیری بالاتری برخوردارند.

چکیده پژوهش حاضر به بررسی اثر بخشی زوج درمانی هیجان مدار EFCT)) بر تغییر سبک دلبستگی و صمیمیت جنسی زوجین می پردازد. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با پیش آزمون و گروه گواه است. بدین منظور بدین منظور تعداد 25 زوج که به دلیل تعارض های زناشویی به مراکز مشاوره خصوصی در سطح مشهد مراجعه نمودند، با روش نمونه گیری غیر احتمالاتی داوطلبانه انتخاب شدند. از این تعداد 12 زوج در گروه آزمایش و 13 زوج در گروه کنترل قرار گرفتند. تمام شرکت کنندگان پرسشنامه های سبک های دلبستگی کولینز و رید و صمیمیت جنسی را تکمیل کردند. افراد گروه آزمایش در 9 جلسه درمانی 1.5 ساعته زوج درمانی هیجان مدار (EFCT) شرکت کردند. پس از خاتمه جلسات درمانی، افراد هردو گروه مجددا پرسشنامه مذکور را تکمیل نمودند. نتایج نشان دهنده تفاوت معنادار بین دو گروه آزمایش و کنترل در میزان ایمنی در سبک دلبستگی و میزان صمیمیت جنسی زوجین بود.

چکیده هدف از پژوهش حاضر تبیین نقش واسطه‌گرى طرحواره‌های ناسازگار اولیه در رابطه‌ی سبک‌های دلبستگی و افسردگی می‌باشد. گروه نمونه مورد مطالعه در این پژوهش شامل 300 نفر از دانشجویان دانشگاه امیرکبیر و علامه طباطبایی در سال 91-92 بود. این گروه نمونه به شیوه‌ى خوشه‌اى چندمرحله‌اى برگزیده شدند. به منظور گردآورى اطلاعات از سه مقیاس افسردگى بک (2)، فرم کوتاه طرحواره‌‌ی یانگ، سبک دلبستگی بزرگسالان (AAI) استفاده شد. نتایج حاصل از تحلیل مسیر نشان داد که سبک‌های دلبستگی ایمن و ناایمن به دو شکل مستقیم و غیرمستقیم داراى تأثیر معنى‌دار بر افسردگی می‌باشند. مقدار اثر مستقیم دلبستگی ایمن بر افسردگی برابر است با (17/0-) و اثر غیر مستقیم آن از طریق طرحواره‌های ناسازگار اولیه برابر با (46/0-) می‌باشد. هم‌چنین مقدار اثر مستقیم دلبستگی ناایمن دوسوگرا و اجتنابی بر افسردگی به ترتیب برابر است با (14/0 و 06/0) و اثر غیرمستقیم این دو متغیر از طریق طرحواره‌های ناسازگار اولیه برابر با (104/0 و 14/0) می‌باشد. بنابراین نتایج به دست آمده نشان داد که سبک‌های‌ دلبستگی از طریق طرحواره‌های ناسازگار اولیه، افسردگی را در فرد موجب می‌شوند.

چکیده مقدمه: نرخ بالای طلاق رسمی و گسترش بی رویه طلاق های عاطفی باعث شده که موضوع آشفتگی های زناشویی به‌طور فزاینده‌ای وضعیتی ویژه کسب کند. مطالعه حاضر نیز با هدف بررسی و مقایسه اثربخشی زوج درمانی رفتاری التقاطی و درمان تصمیم گیری مجدد در بهبود آشفتگی زناشویی زوجین انجام گرفت. روش: مطالعه حاضر یک طرح نیمه تجربی با پیش‌آزمون – پس‌آزمون با گروه کنترل و آزمون پیگیری می باشد. نمونه مورد مطالعه شامل 42 زوج بود که به شیوه نمونه گیر ی در دسترس از میان زوج های متعارضی که در فاصله بهمن ماه سال 1393 تا اواخر سال 1394 به مراکز مشاوره شهر سنندج مراجعه کرده بودند انتخاب گردید. یکی از گروهها مداخله زوج‌درمانی رفتاری التقاطی، گروه آزمایشی دیگر مداخله درمان تصمیم‌گیری مجدد دریافت نمودند اما گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. پرسشنامه تعارضات زناشویی به عنوان پیش آزمون پس آزمون استفاده گردید. داده ها به روش تحلیل واریانس مکرر در نرم افزار spss 21 تحلیل گردید. یافته ها: نتایج نشان داد که جنسیت زوجین تاثیر چندانی در اثربخشی مداخلات زوج درمانی نداشته است. هم چنین نتایج تحلیل آماری نشان داد که هردو درمان رفتاری التقاطی و تصمیم گیری مجدد در بهبود تعارض زناشویی زوجین و حفظ دستاوردهای درمانی حتی تا دوماه پس از درمان موفق عمل کرده اند اما زوج درمانی رفتاری التقاطی به نسبت درمان تصمیم گیری مجدد موفق عمل کرده است و تغییرات بیشتری را سبب شده است. نتیجه گیری:

چکیده بی تصمیمی شغلی یکی از مشکلات شایع در جوانان است. موقعی که یک شخص تصمیم قطعی برای انتخاب یک شغل نگرفته است، ما با بی تصمیمی شغلی مواجه هستیم. عوامل مختلف شخصیتی، رشدی، اجتماعی و انگیزشی بر بی تصمیمی شغلی موثر هستند.این پژوهش با هدف تعیین رابطه عوامل مختلف انگیزشی با بی تصمیمی شغلی دانشجویان انجام شد. برای این منظور 338 دانشجو به شیوه نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای از میان کلیه دانشجویان سال آخر دانشگاه تبریز انتخاب شدند. برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه یونگ و مک گرومیک (2011) که شامل خرده مقیاس های بی انگیزشی شغلی، بی تصمیمی، تشخص طلبی، انتظار موفقیت، علاقه و لذت درونی شغل و تأثیر اجتماعی خانواده است، استفاده شد. داده های بدست آمده با استفاده از روش تحلیل مسیر و به کمک نرم افزار AMOS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج بدست آمده نشان داد که بی تصمیمی شغلی به صورت مستقیم از طریق بی انگیزشی شغلی(682/0 = )و به صورت غیر مستقیم از طریق تشخص طلبی (097/0= )، انتظار موفقیت شغلی (200/0- = ) و علاقه و لذت درونی شغل (165/0- = ) پیش بینی می شود. یافته های دیگر پژوهش نشان داد 46% درصد بی تصمیمی شغلی دانشجویان از طریق بی انگیزگی شغلی، تشخص طلبی، انتظار موفقیت شغلی و علاقه و لذت درونی شغلی تبیین می شود.