نوع مقاله : مقاله علمی - پژوهشی

نویسندگان

• علی عظیمی ¹
• احسان رضازاده ¹
• فهیمه فداکار ²

¹ دانشجوی دکتری مشاوره، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

² استادیارگروه مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی.دانشگاه علامه طباطبائی. تهران. ایران

چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی تجارب مؤثر نوجوانان ساکن در مراکز شبه‌خانواده در زمینه رشد شخصی و اجتماعی انجام شد. نوجوانان بی‌سرپرست یا بدسرپرست به دلیل فقدان حمایت خانوادگی و شرایط خاص زندگی، در معرض آسیب‌های روانی و اجتماعی گسترده‌ای قرار دارند؛ ازاین‌رو مطالعه چگونگی تجربه آنان از زندگی در این مراکز می‌تواند به شناسایی عوامل تسهیل‌کننده رشد کمک کند. روش پژوهش کیفی و مبتنی بر رویکرد پدیدارشناسی بود. مشارکت‌کنندگان شامل 16 نوجوان (10دختر و 6 پسر) ساکن مراکز شبه‌خانواده استان یزد بودند که به‌صورت هدفمند انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مصاحبه نیمه‌ساختاریافته جمع‌آوری و با روش کلایزی تحلیل گردید. یافته‌ها نشان داد چهار مقوله اصلی در رشد شخصی و اجتماعی این نوجوانان نقش برجسته‌ای دارند: یادگیری مهارت‌های کاربردی و آینده‌محور، ایجاد احساس تعلق گروهی، تجربه نظم و انضباط در زندگی روزمره، و مواجهه با شکست‌ها به‌عنوان فرصتی برای رشد. این نتایج بیانگر آن است که مراکز شبه‌خانواده می‌توانند با فراهم کردن محیطی حمایتی، آموزش مهارت‌های زندگی و تقویت ساختارهای اجتماعی، مسیر رشد و توانمندسازی نوجوانان را هموار کنند.

کلیدواژه‌ها

• نوجوانان
• مراکز شبه‌خانواده
• تجارب زیسته
• رشد شخصی
• رشد اجتماعی

موضوعات

• هویت و شخصیت

عنوان مقاله [English]

investigate the effective experiences of adolescents living in quasi-family centers regarding their personal and social growth.

نویسندگان [English]

• Ali Azimi ¹
• Ehsan Rezazadeh ¹
• Fahimeh Fadakar ²

¹ Ph.D. Candidate in Counseling, Allameh Tabataba’i University, Tehran, Iran

² Department of Counselling, Faculty of Psychology and Education,

چکیده [English]

The present study aimed to investigate the effective experiences of adolescents living in quasi-family centers regarding their personal and social growth. Adolescents who are orphaned or under inadequate parental care are exposed to multiple psychological and social risks, and understanding their lived experiences can inform effective supportive interventions. This research employed a qualitative design using a phenomenological approach. The participants were 16 adolescents (10 girls and 6 boys) residing in quasi-family centers in Yazd Province, selected through purposive sampling. Data were collected via semi-structured interviews and analyzed through Smith’s interpretative phenomenological analysis. Findings revealed four main themes contributing to adolescents’ growth: learning practical and future-oriented skills, experiencing a sense of group belonging, developing discipline and order in daily life, and using failures as opportunities for growth. The results suggest that quasi-family centers, when providing structured and supportive environments, can facilitate adolescents’ empowerment and better prepare them for independent living and social participation

کلیدواژه‌ها [English]

• Adolescents
• quasi-family centers
• lived experiences
• personal growth
• social growth