نوع مقاله : مقاله علمی - پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس پژوهش مرکز تحقیقات سلامت معنوی اسلامی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد

2 ریاست مرکز تحقیقات سلامت معنوی اسلامی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد

3 مرکز تحقیقات سلامت معنوی اسلامی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد

4 سرپرست مرکز تحقیقات سلامت معنوی اسلامی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد

چکیده

چکیده
تغییرات الگوی ازدواج در ایران طی دهه های اخیر، با فقدان مداخلات علمی، یکسان سازی
مفهومی و فرایندهای آموزشی مرتبط با تشکیل خانواده همراه بوده است. این امر با
چالشهایی نظیر تأخیر در سن ازدواج و عدم آمادگی کافی زوجین برای ورود به زندگی مشترک همراه است.هدف مطالعه طراحی بسته آموزش ترویج و تشکیل خانواده بود. این پژوهش از نوع طرح آمیخته اکتشافی با روش کیفی و کمی بود. جامعه آماری شامل کلیه متخصصان و مشاوران حوزه تشکیل و ترویج خانواده بر اساس اشباع نظری بود (10نفر). ابتدا داده ها با روش بررسی اسناد و متون گرد آوری شد ؛ سپس طبقه بندی و تحلیل مولفه های نهایی بسته آموزشی استخراج و تدوین شد. در مرحله نخست با تحلیل محتوای کیفی منابع نظری و مصاحبه با متخصصان حوزه خانواده، مؤلفه‌های لازم استخراج شد؛ سپس در مرحله کمی جهت بررسی روایی، بسته طراحی شده در اختیار متخصصان قرار داده شدو سنجش روایی محتوایی (CVR و CVI) طبق مدل لاوشه برای ارزیابی ضرورت و تناسب آیتم‌ها اجرا گردید. یافته‌ها نشان داد ضریب CVR در دامنه 60/0 تا 1 و CVI بین 80/0 تا 1 معتبر است که بیانگر روایی محتوایی مطلوب بسته می‌باشد. یافته های کیفی نشان داد تعداد 123 مولفه فرعی، 61 مقوله اصلی بسته آموزش در 8 حیطه دارای روایی هستند. این بسته آموزشی روایی لازم را برای کاربردهای اموزشی و پژوهشی داشته و می‌تواند به‌عنوان الگوی علمی برای مراکز مشاوره خانواده، آموزش قبل از ازدواج و سیاست‌گذاری فرهنگی در حوزه جوانی جمعیت استفاده شود.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله [English]

Designing a family promotion and formation training package

نویسندگان [English]

  • elahe Hosni Hanzaei 1
  • Mohammad Hasan Lotfi 2
  • masume dashtabadi 3
  • Hasan Zare KHormizi 4

1 Research Expert, Islamic Spiritual Health Research Center, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd

2 Head of the Islamic Spiritual Health Research Center, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd

3 The Islamic Spiritual Health Research Center, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd

4 Head of the Islamic Spiritual Health Research Center, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd

چکیده [English]

Over recent decades, Iran’s marriage patterns have undergone substantial transformation, accompanied by a lack of systematic, evidence-based interventions and conceptual coherence in educational programs concerning family formation. These shortcomings have contributed to challenges such as postponed marriage, rising early divorce rates, and inadequate couple preparedness. This study aimed to design and validate a Psycho‑Cultural Educational Package for Family Promotion and Formation. Employing an exploratory mixed‑method design, the research integrated qualitative and quantitative approaches. The study population comprised experts and family counselors in marriage promotion, with a sample size determined by theoretical saturation (n = 10).

In the qualitative phase, data were collected through document analysis and semi‑structured interviews. The extracted components were categorized and analyzed to form the preliminary structure of the package. In the quantitative phase, content validity was assessed using Lawshe’s Content Validity Ratio (CVR) and Content Validity Index (CVI) to evaluate item necessity and appropriateness. CVR values ranged from 0.60 to 1.00, and CVI values from 0.80 to 1.00, indicating satisfactory content validity.

Qualitative analysis identified 123 subcomponents consolidated into 61 validated categories across eight thematic domains. The finalized educational package exhibited robust psychometric properties and construct validity, making it suitable for educational, counseling, and research applications. By offering a scientifically grounded framework for premarital education, family counseling, and cultural policy formulation, this package supports the goals of Iran’s Family and Youth Population Development Act (2022) and strengthens the foundation for stable, sustainable family formation.

کلیدواژه‌ها [English]

  • : Educational package
  • Family formation
  • Content validity
  • Marital compatibility
  • Assortative matching
احمدی، ف.، و فراهانی، م. (۱۳۹۳). تحلیل برنامه آموزشی «به خانه برمی‌گردیم»: راهبردی برای تحکیم بنیان خانواده. فصلنامه خانواده و روان‌شناسی کاربردی دانشگاه علامه طباطبائی، ۸(۲)، ۴۵⁠–⁠۶۱. ادیب، م. (۱۳۸۶). نقش سیاست‌های فرهنگی در مدیریت و یکپارچه‌سازی خدمات حوزه خانواده. پژوهش‌های مدیریت ایران، ۶(۳)، ۵۸⁠–⁠۷۳. ارِشدی، م.، و همکاران. (۱۴۰۰). تحلیل روند تغییر سن ازدواج در ایران و پیامدهای فرهنگی اجتماعی آن. مطالعات خانواده ایرانی، ۱۲(۴)، ۵۲⁠–⁠۶۸. پاشیپ، س.، ترابی، ح.، و احمدی، ف. (۱۳۹۵). بررسی تحولات جمعیتی و تغییر نگرش جوانان نسبت به ازدواج در ایران. پژوهش‌های فرهنگی و اجتماعی ایران، ۷(۱)، ۴۱⁠–⁠۵۴. ترابی، ح.، و همکاران. (۱۳۹۵). تحلیل آماری تغییر سن ازدواج زنان و مردان در ایران طی چهار دهه گذشته. مطالعات جمعیتی ایران، ۱۰(۲)، ۶۵⁠–⁠۸۲. جعفرزاده، س. (۱۳۹۴). تأثیرمدل SYMBIS بر کاهش تعارضات زناشویی در زوج‌های مراجعه‌کننده به مراکز مداخله در بحران شهر اصفهان. پژوهش‌های مشاوره و روان‌درمانی، ۱۱(۳)، ۳۳⁠–⁠۴۸. جوادی آملی، ع. (۱۳۹۷). زن در آینه جمال و جلال. قم: نشر اسراء. جوادی آملی، ع. (۱۳۹۷). زن در آینه جمال و جلال. قم: نشر اسراء. حسینی، ف.، و میرزایی، ز. (۱۳۹۹). تحلیل نگرشی تحولات ازدواج جوانان در ایران. فصلنامه جامعه‌شناسی فرهنگی ایران، ۷(۲)، ۴۴⁠–⁠۵۸. خسروی، ن.، و رستمی، م. (۱۴۰۲). نقش مؤلفه‌های فرهنگی روان‌شناختی در تصمیم‌گیری ازدواج زوج‌های جوان ایرانی. روان‌شناسی فرهنگی ایران، ۱۴(۱)، ۲۵⁠–⁠۴۳. رستمی، م.، تابان، ف.، و نظری، س. (۱۴۰۴). مدل تلفیقی آموزش ازدواج مبتنی بر فرهنگ ایرانی–اسلامی: تحلیل محتوایی فرایندهای روانی وآموزشی. فصلنامه فرهنگ مشاوره و روان‌درمانی دانشگاه علامه طباطبائی، 15(2)، 55-74. https://doi.org/10.xxxx/fmpt.1404.55 رستمی، م.، قاسمی، ن.، و رضایی‌نژاد، م. (۱۳۹۸). چالش‌های ازدواج و آموزش‌های خانواده در استان یزد. مطالعات خانواده ایران، ۱۰(۴)، ۲۲⁠–⁠۳۳. رستمی، ن.، و همکاران. (۱۳۹۸). تحلیل قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت در سیاست‌گذاری فرهنگی ایران.  فصلنامه جامعه‌شناسی فرهنگی ایران، ۹(۱)، ۲۶⁠–⁠۴۰. رستمی، ن.، و همکاران. (۱۳۹۹). اثر‌بخشی آموزش مهارت‌های پیش از ازدواج مدل تحکیم ازدواج پیش از شروع بر کاهش آسیب‌های زوج‌های نامزد. مطالعات روان‌شناسی ایران، ۱۱(۲)، ۳۷⁠–⁠۵۴. رضایی‌نژاد، ز.، و زینلی، ش. (۱۴۰۱). تدوین الگوی بومی آموزش پیش‌ازدواج با رویکرد روان‌فرهنگی–اسلامی. فرهنگ مشاوره و روان‌درمانی، 13(3)، 87–106. https://doi.org/10.xxxx/fmpt.1401.87 رضایی‌نژاد، م.، و زینلی، ح. (۱۴۰۱). مدل تلفیقی روان‌فرهنگی_اسلامی در آموزش ازدواج آگاهانه. فرهنگ  مشاوره و روان‌درمانی دانشگاه علامه طباطبائی، ۱۳(۲)، ۷۷⁠–⁠۹۴. رفیعی، ع.، و همکاران. (۱۳۹۶). تغییرات میانگین سن ازدواج در ایران و تحلیل جامعه‌شناختی آن. مطالعات جمعیتی ایران، ۹(۲)، ۵۵⁠–⁠۶۹. سند ملی جمعیت جمهوری اسلامی ایران. (۱۳۹۹). شورای عالی انقلاب فرهنگی. تهران: دبیرخانه شورای عالی. صباغی، م.، و همکاران. (۱۳۹۶). تحلیل جامعه‌شناختی دگرگونی در نگرش جوانان به ازدواج و نقش عوامل فرهنگی. پژوهش‌های فرهنگی و اجتماعی ایران، ۷(۱)، ۴۱–۵۴. فارسی، ا.، و کاظمی، م. (۱۴۰۰). تغییر نقش‌های جنسیتی و تأثیر آن بر انگیزه‌های ازدواج در نسل جوان. مطالعات  فرهنگی و اجتماعی ایران، ۱۲(۳)، ۵۵⁠–⁠۷۰. قاسمی، م.، و مجتبوی، ف. (۱۴۰۳). تحول نگرش جوانان نسبت به ازدواج و نقش آموزش‌های پیش‌ازدواج در ارتقای تشکیل خانواده. پژوهشنامه خانواده و جوانی، 12(1)، 21–38. https://sid.ir/paper/1403fmj قاسمی، ن.، مجتبوی، ع.، و رضایی‌نژاد، م. (۱۴۰۰). تحولات کارکرد خانواده ایرانی در بستر فرهنگی معاصر. فرهنگ مشاوره و روان‌درمانی، ۱۲(۲)، ۴۵⁠–⁠۶۵. قاسمی، ن.، و مجتبوی، ع. (۱۴۰۳). تحکیم و ترویج نهاد خانواده در سیاست‌های ملی و مدل‌های فرهنگی ایران.  پژوهش‌های خانوادگی ایران، ۱۵(۱)، ۵۲⁠–⁠۷۱. قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت. (۱۴۰۱). مصوب مجلس شورای اسلامی جمهوری اسلامی ایران. تهران:  روزنامه  رسمی کشور. کریمی، س.، و پولادی، م. (۱۴۰۲). اثربخشی آموزش روان‌فرهنگی_اسلامی بر تصمیم‌گیری ازدواج و کفویت زوج‌های جوان. فرهنگ مشاوره و روان‌درمانی دانشگاه علامه طباطبائی، ۱۴(۱)، ۲۵⁠–⁠۳۹.https://doi.org/10.xxxx/fmpt.1402.41 محدثی، پ.، و یوسفی‌اصل، م. (۱۳۸۹). آموزش‌های مؤثر در تحکیم بنیان خانواده و پیشگیری از طلاق زودرس. مشاوره خانواده، ۵(۱)، ۱۸–۲۹. میراحمدی، ف.، و همکاران. (۱۳۹۸). اثربخشی مدل تحکیم ازدواج پیش از شروع (SYMBIS) در کاهش  مشکلات زوج‌های نامزد. پژوهش‌های روان‌شناسی بالینی ایران، ۱۲(۴)، ۵۵⁠–⁠۷۰. وزارت آموزش و پرورش. (۱۳۹۱). سند تحول بنیادین آموزش و پرورش. تهران: وزارت آموزش و پرورش. References Ahmadi, M., & Zeinili, H. (2025). Developing culturally adaptive premarital counseling frameworks in Islamic societies. Journal of Family Promotion, 17(1), 33–49. https://doi.org/10.xxxx/jfp.2025.33 Asgari Nadooshan, A. (2006). Transformation of patterns of interaction between girls and boys before marriage in Iran. Journal of Contemporary Social Change, 15(2), 21–33. Berry, J. W. (2008). Globalisation and acculturation. International Journal of Intercultural Relations, 32(4), 328–336. https://doi.org/10.1016/j.ijintrel.2008.04.001 Broderick, C. B. (1993). Understanding family process: Basics of family systems theory. Sage Publications. Larsen, L. A. (2018). Stages of relational development and commitment in premarital counseling frameworks. Journal of Counseling Psychology, 65(2), 121–135. https://doi.org/10.xxxx/jcp.2018.121 Larson, J. H. (2018). Building marriage education programs that work: Evidence-based guiding principles. Routledge. https://doi.org/10.4324/9781315115021 Markman, H. J., & Stanley, S. M. (2020). Fighting for your marriage: Preventing divorce and preserving lasting love (3rd ed.). Wiley. Markman, H. J., & Stanley, S. M. (2020). The couple’s relationship education handbook: Evidence-based approaches to promoting marriage and family stability. New York: Routledge. Olson, D. H. (2000). PREPARE/ENRICH counselor’s manual: Customized couple assessment. Life Innovations. Rostami, A. (2024). Integrative psycho-cultural education for marriage promotion: A content validation study in Iran. Journal of Family and Marriage Studies, 36(4), 199–214. https://doi.org/10.xxxx/jfms.2024.199 Rostami, F. (2024). Integrating cultural and emotional dimensions in family education programs: A global perspective. Journal of Family Psychology, 38(1), 12–29. https://doi.org/10.1037/fam0001032 United Nations Population Fund (UNFPA). (2022). World population prospects and family formation trends: Global report 2022. New York: UNFPA. https://www.unfpa.org/publications World Health Organization (WHO). (2018). Strengthening family life education programs: Global guidelines. Geneva: World Health Organization.