مشاوره خانواده
امیرحسین سبحانی نیا؛ ذبیح اله عباس پور؛ سارا کیان ارثی
چکیده
هدف این پژوهش تعیین اثربخشی برنامۀ غنیسازی روابط زوجین مبتنی بر گذار والدینی بر مدارا و راهبردهای حفظ رابطه در زوجین مرحلۀ گذار به والدینی شهر یاسوج بود. روش پژوهش حاضر در یک طرح نیمهآزمایشی با پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری با گروه کنترل صورت گرفت. جامعۀ آماری این پژوهش شامل کلیۀ زوجین در مرحلۀ گذار مراجعهکننده به مراکز بهداشت ...
بیشتر
هدف این پژوهش تعیین اثربخشی برنامۀ غنیسازی روابط زوجین مبتنی بر گذار والدینی بر مدارا و راهبردهای حفظ رابطه در زوجین مرحلۀ گذار به والدینی شهر یاسوج بود. روش پژوهش حاضر در یک طرح نیمهآزمایشی با پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری با گروه کنترل صورت گرفت. جامعۀ آماری این پژوهش شامل کلیۀ زوجین در مرحلۀ گذار مراجعهکننده به مراکز بهداشت شهید اشرفی و شهید مدنی شهر یاسوج به تعداد 88 نفر (44 زوج) بودند که 60 نفر از آنها بهصورت داوطلبانه و با رعایت ملاکهای ورود و خروج به پژوهش بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش (30 نفر) کنترل (30 نفر) جایگزین شدند. شرکتکنندهها به شاخص راهبردهای حفظ رابطه (کاناری و استافورد، 992) و مدارا (خجسته مهر و همکاران، 1399) در روابط همسران در سه مرحلۀ پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری پاسخ دادند و شرکتکنندگان گروه آزمایش در هشت جلسۀ نوددقیقهای در برنامۀ غنیسازی ازدواج مبتنی بر گذار والدینی شرکت کردند. دادهها با استفاده از روش آماری تحلیل واریانس با اندازهگیریهای مکرر (آمیخته) تحلیل شدند. نتایج نشان داد که برنامۀ غنیسازی روابط زوجین مبتنی بر گذار والدینی، باعث بهبود راهبردهای حفظ رابطه (08/36 = F، 001/0 p) و مدارا (27/28 = F، 001/0P <) در شرکتکنندگان گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل از مرحلۀ پیش آزمون به مرحلۀ پس آزمون تا مرحلۀ پیگیری شده است. با توجه به یافتههای بهدستآمده میتوان نتیجه گرفت که برنامۀ غنیسازی روابط زوجین مبتنی بر گذار والدینی یک روش مناسب برای بهبود راهبردهای حفظ رابطه و مدارا در زوجین در مرحلۀ گذار به والدینی است.
مطهره ابویی مهریزی؛ سیده فاطمه موسوی؛ فریبرز باقری
چکیده
پژوهش حاضر با هدف مقایسه سبکهای دلبستگی، خودمراقبتی ذهنآگاه و راهبردهای حفظ رابطه در زنان و مردان متأهل با و بدون تعارض انجام شد. روش پژوهش توصیفی و از نوع علّی- مقایسهای بود. جامعه آماری پژوهش در دو گروه شامل کلیه زنان و مردان متأهل ساکن شهر تهران و زنان و مردان متأهل مراجعهکننده به مراکز مشاورۀ شهر تهران بودند که 183 فرد متأهل ...
بیشتر
پژوهش حاضر با هدف مقایسه سبکهای دلبستگی، خودمراقبتی ذهنآگاه و راهبردهای حفظ رابطه در زنان و مردان متأهل با و بدون تعارض انجام شد. روش پژوهش توصیفی و از نوع علّی- مقایسهای بود. جامعه آماری پژوهش در دو گروه شامل کلیه زنان و مردان متأهل ساکن شهر تهران و زنان و مردان متأهل مراجعهکننده به مراکز مشاورۀ شهر تهران بودند که 183 فرد متأهل (گروه اول: 98 نفر و گروه دوم: 85 نفر) به روش نمونهگیری دردسترس و داوطلب برای شرکت در پژوهش انتخاب شدند. هر دو گروه بهصورت انفرادی به مقیاس خودمراقبتی ذهنآگاه کوککاتن (2015)، پرسشنامۀ تجارب در روابط نزدیک فرالی، والر و برینان (2000) و راهبردهای حفظ رابطۀ استافورد (2011) پاسخ دادند. نتایج حاصل از اجرای آزمون تحلیل واریانس چندمتغیره (مانوا) نشان داد که زنان و مردان دارای تعارض زناشویی، در مؤلفههای خودمراقبتی ذهنآگاه و راهبردهای حفظ رابطه نمرات پایینتر و در سبکهای دلبستگی اجتنابی و اضطرابی نمرات بالاتری نسبت به گروه زنان و مردان بدون تعارض زناشویی کسب کردند. وجود تعارضات حلنشده، موجب تضعیف رفتارهای خودمراقبتی، راهبردهای حفظ رابطه و اتخاذ سبکهای دلبستگی اجتنابی و اضطرابی در زوجین میشود، ازاینرو، ارتقای کیفیت رابطه زوجین به کمک آموزش و آگاه کردن آنها نسبت به استفاده از راهبردهای حفظ رابطه میتواند زوجین را نسبت به رفتارهای خودمراقبتی و اصلاح سبکهای دلبستگی یاری نماید.
