اثربخشی روان درمانی مثبت نگر بر شادکامی و امید به زندگی بیماران سرطانی

نوع مقاله: مقاله علمی - پژوهشی

نویسندگان

1 دانش آموخته دکتری روانشناسی دانشگاه شاهد

2 دانش آموخته کارشناسی ارشد روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد آیت الله آملی

چکیده

باتوجه به اهمیت شادکامی و امید به زندگی به عنوان مؤلفه های روانشناختی مهم و حتی اثربخش در فرایند درمان طاقت فرسای سرطان ها، هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی رواندرمانی مثبت نگر بر شادکامی و امید به زندگی بیماران سرطانی بوده است. جامعه آماری این پژوهش کلیه بیماران سرطانی بیمارستان شهید رجائی بابلسر بودند که از مهر تا اسفند سال 1394 به این بیمارستان مراجعه نمودند، از این میان تعداد 40 نفر به صورت نمونه گیری داوطلبانه انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه 20 نفره آزمایش و کنترل قرار گرفتند. دو گروه در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون به پرسش نامه شادکامی آکسفورد و پرسشنامه امیدواری اشنایدر پاسخ دادند و گروه آزمایش نیز بین دو مرحله، آموزش روان درمانی مثبت نگر را دریافت نموده است. داده های پژوهش به وسیله آزمون تحلیل تجزیه و تحلیل شدند. یافته های پژوهش نشان داد بین شادکامی و امید به زندگی گروه آزمایش و کنترل در مرحله پس آزمون تفاوت معناداری وجود داشته است. با توجه به یافته های پژوهش می توان بیان داشت که درمان مثبت نگر موجب افزایش سطح شادکامی و امید به زندگی بیماران سرطانی می گردد ومی توان از آن به عنوان روشی کارآمد بهره برد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Effectiveness of positive Therapy on Happiness and Hope in cancer Patients

نویسندگان [English]

  • Majid Pourfaraj 1
  • HALIMEH REZAZADEH 2
1 psychology
چکیده [English]

Considering the importance of happiness and life expectancy as important and even effective psychological components in the process of treating overwhelming cancers, the aim of present research was investigating the effectiveness of positive psychotherapy on happiness and hope in cancer patients .The statistical community of research were total cancer patients of Babolsar shahid Rajai hospital who referred it at 2015. Among them 40 people were selected from voluntarily sampling and randomly assigned to experimental and control group (20 persons in each groups). Both groups have responded to Oxford happiness questionnaire and Snyder Hope scale at both pre-and post –test stop, and experimental group have received positive psychotherapy. Research data have analyzed by using covariance analysis. Research findings showed that there was group at pre-test step. Regard to research finding, it can be mentioned that positive psychotherapy increase happiness and hope in cancer patients and it can be used as an efficient method.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Cancer
  • positive psychotherapy
  • Happiness
  • Hope
اکبری، مریم. (1393). تاثیر آموزش  مثبت اندیشی به شیوه گروهی بر هوش معنوی و مهارت حل مسئله دانش آموزان دختر پایه هفتم منطقه 2 آموزش و پرورش استان تهران. پایان نامه کارشناسی ارشد رشته مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اراک.

بیجاری، هانیه؛ قنبری هاشم آبادی، بهرام علی؛ آقامحمدیان شعرباف، حمیدرضا؛ همایی شاندیز، فاطمه. (1388). بررسی اثربخشی گروه درمانی مبتنی بر رویکرد امیددرمانی بر افزایش میزان امید به زندگی زنان مبتلا به سرطان پستان. مطالعات تربیتی و روان شناسی، 10 (1)، 184-171.

جباری، مهسا.، شهیدی، شهریار.، و موتایی،‌ فرشته. (1393). اثربخشی مداخله ی مثبت نگر گروهی در کاهش نگرشهای ناکارآمد و افزایش میزان شادکامی دختران نوجوان. مجله روانشناسی بالینی،‌ 6، 74-65.

خدادادی سنگده، جواد؛ تولائیان، عبدالحسین؛ بلقان آبادی، مصطفی. (1393). اثربخشی رواندرمانی مثبتنگر به شیوه گروهی بر افزایش شادکامی مادرانکودکان با نیازهای ویژه. روان شناسی خانواده، 1 (1)، 62-53.

رستمی، محمد، یونسی، سید جلال، موللی، گیتا، فرهود، داریوش، بیگلردیان، اکبر، (1393). بررسی اثربخشی توانبخشی روانی مبتنی بر آموزش مهارت های مثبت اندیشی بر افزایش شادکامی نوجوانان کم شنوا. شنوایی­شناسی، دوره 23، شماره 3، 45-39.

رئیسی، مرضیه؛ احمری طهران، هدی؛ جعفربگلو، عصمت؛ عابدینی، زهرا؛ بطحایی، احمد. (1392). ارتباط هوش معنوی با شادکامی و پیشرفت تحصیلی در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی قم. مجله ایرانی آموزش در علوم پزشکی، 13 (5)، 440-430.

زاهد بابلان، عادل؛ قاسم پور، عبدالله؛ حسن زاده، شهناز. (1390). نقش بخشش و سرسختی روان شناختی در پیش بینی امید. دانش و پژوهش در روان شناسی کاربردی، 12 (3)، 20-12.

زینی وند، مریم ؛ کاظمی، فرنگیس ؛ سلیمی، حسین  .(1393). بررسی آموزش تفکر مثبت و خوش بینی بر سلامت روان والدین کودکان سرطانی 7- 3بستری در بیمارستان محک شهر تهران در سال 1392.فرهنگ مشاوره و روان درمانی،5(19)، 34-50.

شخمگر، زهرا.(1392). بررسی تاثیر آموزش مهارت های مثبت اندیشی به شیوه ی گروهی بر سلامت روانی و ابراز وجود نوجوانان. دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تبریز، ششمین کنگره بین المللی روانپزشکی کودک و نوجوان.

قاسمی، افشان؛ عابدی، احمد؛ باغبان، ایران. (1388). اثربخشی آموزش گروهی مبتنی بر نظریة امید اسنایدر بر میزان شادکامی سالمندان. دانش و پژوهش در روان شناسی کاربردی، 41، 40-17.

علیلو، مجید محمود؛ هاشمی نصرت آباد، تورج؛ فرشباف مانی صفت، فرناز. (1394). اثربخشی بازی درمانی بر اساس رویکرد لوی در کاهش اضطراب کودکان سرطانی. پرستاری و مامایی جامع نگر، 25 (75)، 62-54.

محدثی، حمیده؛ آیت اللهی، هاله؛ حسن زاده، گلاویژ؛ یگان سنگی، میترا. (1391). بررسی کیفیت زندگی در مبتلایان سرطان پستان تحت درمان در مرکز تحقیقات سرطان امید- ارومیه. فصلنامه بیماری های پستان ایران، 5 (4)، 43-35.

نعیمی، ابراهیم ؛ شفیع آبادی، عبدالله ؛ داوودآبادی، فاطمه. (1395).اثربخشی آموزش مهارت‌های مثبت اندیشی با تأکید بر آموزه‌های دینی بر تاب‌آوری و رغبت‌های شغلی دانش آموزان . فرهنگ مشاوره و روان درمانی، 7(28)، 1-31.

Argyle, M.(2001). Personality, self – esteem and demographic predictions of happiness and depression. In H.Cheng & A. Farnham (Eds.),The Psychology of happiness.

D’raven, L, L.,  & Pasha-Zaidi, N., (2014). Happiness strategies among Arab university students in the United Arab Emirates. The Journal of Happiness & Well-Being, 2(1), 131-144.

Diener, E. (2000). Subjective Well-Being. Psychological Bulletin, 125, 273-302.

Du, H., Bernardo, A, B, I., Yeung, S, S., (2015). Locus-of-hope and life satisfaction: The mediating roles of personal self-esteem and relational self-esteem. Personality and Individual Differences, 83, 228–233.

Feldman, D, B., Kubota, M., (2015). Hope, self-efficacy, optimism, and academic achievement: Distinguishing constructs and levels of specificity in predicting college. Learning and Individual Differences, 37, 210–216.

Herth K. (2000). Enhancing hope in people with a first recurrence of cancer. Journal of Advances in Nursing, 32(6),1431-41.

Kosnes, L., Whelan, R., O,Donovan, A., McHugh, L, A., (2013). Implicit measurement of positive and negative future thinking as a predictor of depressive symptoms and hopelessness. Consciousness and Cognition, 22, 898–912.

Linley PA, Burns GW. Strengthspotting. In: Burns WG. (2010). Happiness, healing, enhancement your casebook collection for applying positive psychology in therapy. 1st ed. New Jersey: John Wiley & Sons, Inc, 3-14.

Lü, W., Wang, Z, Liu, Y., (2013). A pilot study on changes of cardiac vagal tone in individuals with low trait positive affect: The effect of positive psychotherapy. International Journal of Psychophysiology 88, 213–217.

Luhmann, M., Necka, E. A., Schönbrodt, F. D., & Hawkley, L. C. (2016). Is valuing happiness associated with lower well-being? A factor-level analysis using the Valuing Happiness Scale. Journal of Research in Personality, 60, 46-50. doi: 10.1016/j.jrp.2015.11.003

Matziou, V. , Perdikaris, P. , Galanis, P. , Dousis, E. , &Tzoumakas, K. (2008). Evaluating depression in a sample of children and adolescents with cancer in Greece. Journal of International Nursing Review, 55, 314–319.

Meyer, P, S., Johnson, D, P., Parks, A., Iwanofski, C., Penn, L., (2012). Positive living: A pilot study of group positive psychotherapy for people with schizophrenia, The Journal of Positive Psychology, 1–10, iFirst.

Nelson, S. K., & Lyubomirsky, S. (2012). Finding happiness: Tailoring positive activities for optimal well-being benefits. To appear in M. Tugade, M. Shiota, & L. Kirby (Eds.), Handbook of positive emotions. New York: Guilford.

Pirl, W.F.  (2004 ). Evidence report on the occurrence, assessment and treatment of depression in cancer patients. Journal of Natl Cancer Inst Monogr. (32),32-9.

Rashid T. )2008(. Positive psychotherapy. In: Lopez SJ, editor. Positive psychology exploring the best in people pursuing human flourishing, 4. Westport, CT: US: Praeger Publishers/Greenwood Publishing Group; p. 188–217.

Rashid, T., & Seligman, M. E. P. (2013). Positive Psychotherapy in Current Psychotherapies, (10th Edition) by R. J. Corsini & D. Wedding, Belmont, CA: Cengage.

1 Schrank, B., Riches, S., Coggins, T., Rashid, T., Tylee, A., & Slade, M. (2014). Modified positive psychotherapy to improve well-being in psychosis: study protocol for a pilot randomized controlled trial. Trials, 3, 195-203.

Seligman, M. E. P., Steen, T. A., Park, N. & Peterson, C. (2005). Positive psychology progress, empirical validation of interventions. The American Psychological Association, 60(5), 410-421.

Snyder, C. R., Harris. C., Anderson, J. R., & Holleran, S. A. (1991). The Wills and the Ways: Development and Validation of an Individual Differences Measure of Hope. Journal of Personality and Social Psychology. 60, 570-585.

Snyder, C.R., Harris, C., Irving, L.M., (1991). The will and the ways: development and ualidation of an individual differences measure of hope. Journal of personality and social psychology, 60 , 570.

Snyder, C.R.Y., Lopez, S.J. (2002). Handbook of Positive Psychology US: Oxford University Press.

Snyder C.R., Ritschel L.A., Ravid., L.K. and Berg C.J. (2006). Balancing Psychological Assessments: Including Strengths and Hope in Client Reports. Journal of Clinical Psychology 62(1), 33-46.

Uliaszek, A., Rashid, T., Williams, G., (2015). Group Therapy for University Students: A Randomized Control Trial of Dialectical Behavior Therapy and Positive Psychotherapy. Behaviour Research and Therapy, 23,34-51.