مقایسه اثر بخشی آموزش شناختی رفتاری و مهارتهای مدیریت زمان بر میزان سهل انگاری و کمال گرایی دانشجویان

نوع مقاله: مقاله علمی - پژوهشی

نویسندگان

1 هیئت علمی دانشگاه آزاد

2 دانشجوی دانشگاه آزاد

چکیده

این پژوهش با هدف مقایسه اثر بخشی دو روش آموزش شناختی-رفتاری و آموزش مهارتهای مدیریت زمان بر کاهش سهل انگاری و کمالگرایی دانشجویان انجام شد. نمونه پژوهش 80 نفر از دانشجویان سهل انگار و کمالگرایی بودند که از طریق آزمون سهل انگاری و کمال گرایی شناسایی و سپس به گونه تصادفی در گروه های آزمایشی و کنترل جایگزین شدند. به دلیل پیش بینی افت آزمودنی ها همه آزمودنی ها در سه گروه، یعنی یک گروه آموزش شناختی-رفتاری، یک گروه آموزش مهارتهای مدیریت زمان و گروه دیگر گروه کنترل جایگزین شدند. نتایج تحلیل کواریانس نشان داد بین گروه های مورد مطالعه در میزان سهل انگاری و کمال گرایی تفاوت معنادار وجود دارد. آزمون تعقیبی حداقل تفاوت نشان داد سهل انگاری و کمال گرایی در گروه های آموزش شناختی رفتاری و آموزش مهارتهای مدیریت زمان در مقایسه با گروه کنترل به طور معنی داری کاهش یافت اما بین دو گروه آزمایشی از لحاظ کاهش سهل انگاری و کمال گرایی تفاوت معناداری یافت نشد. به نظر می رسد هر دو آموزش شناختی-رفتاری و آموزش مهارتهای مدیریت زمان بر کاهش سهل انگاری و کمال گرایی موثر هستند ولی آموزش شناختی – رفتاری در مقایسه با آموزش مهارتهای مدیریت زمان تاثیر بیشتری در کاهش سهل انگاری و کمال گرایی داشته است هر چند که این تفاوت بیشتر منجر به معنادار شدن نشده است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Comparison of training cognitive-behavioral methods and time management strategies on alleviating procrastination and perfectionism of university students

نویسندگان [English]

  • ali shir afkan 1
  • sekineh zaerian 2
چکیده [English]

This study was conducted with the aim of comparison of two cognitive- behavioral methods (with an emphasis on Beck and Alices's pattern) and training time management strategies (with an emphasis on Luis and Tracy's model) in an effort to alleviate procrastination and perfectionism of university students. The sample consisted of 80 students who were identified as procrastination and perfectionism through a test tapping the same constructs. They were placed randomly into two groups: experimental and control. In order to avoid subject loss, all subjects were placed into three groups: cognitive-behavioral (n=27), time management strategies (n=27), and the control group (n=26). The results of a covariance showed that there was a significant difference between perfectionism and procrastination among the groups under study. Results also showed that procrastination and perfectionism dropped significantly in the cognitive- behavioral group and time management group in comparison with the control group. But, a significant difference was not found between the two experimental groups in terms of procrastination and perfectionism. We can say that both cognitive-behavioral method and time management strategies were effective in alleviating perfectionism and procrastination. But, the former was more effective although no significant differences were found.

کلیدواژه‌ها [English]

  • cognitive-behavioral
  • time management strategies
  • perfectionism
  • Procrastination