مشاوره خانواده
رحیم رابط؛ علی رضایی شریف؛ حسین قمری کیوی
چکیده
هدف پژوهش حاضر تدوین و اعتباریابی بستۀ روانی- آموزشی مهارتهای زناشویی بر مبنای التقاطنگری بهمنظور بهبود کنترلگری زناشویی و الگوهای ارتباطی همسران متعارض بود. روش تحقیق از نوع آمیخته بود که بخش کیفی بهروش دلفی و بخش کمی یک مطالعۀ نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون همراه با گروه کنترل و مرحلۀ پیگیری دوماهه بود. جامعۀ ...
بیشتر
هدف پژوهش حاضر تدوین و اعتباریابی بستۀ روانی- آموزشی مهارتهای زناشویی بر مبنای التقاطنگری بهمنظور بهبود کنترلگری زناشویی و الگوهای ارتباطی همسران متعارض بود. روش تحقیق از نوع آمیخته بود که بخش کیفی بهروش دلفی و بخش کمی یک مطالعۀ نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون همراه با گروه کنترل و مرحلۀ پیگیری دوماهه بود. جامعۀ پژوهش بخش کیفی کلیۀ متخصصان خبره در زمینۀ مشاورۀ ازدواج و خانواده بود که 30 نفر بهروش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. در بخش کمی نیز کلیۀ زوجهای مراجعهکننده به مراکز مشاورۀ زنجان بود که 50 زوج که نمراتشان در پرسشنامۀ رفتارهای کنترلگرایانۀ کوان و آرچر (2003) و پرسشنامۀ الگوهای ارتباطی کریستنسن و سالاوی (1984) بالا بود بهصورت نمونهگیری در دسترس انتخاب و در دو گروه 25 نفرۀ آزمایش و کنترل بهصورت تصادفی جایگزین شدند. گروه آزمایش طی نه جلسۀ دوساعته تحت آموزش بر اساس پروتکل بستۀ تدوینشده قرار گرفت؛ در حالیکه گروه کنترل هیچ آموزشی دریافت نکرد. در بخش کیفی دادهها با استفاده از ضریب توافق کندال و در بخش کمی با آزمون کوواریانس تحلیل شدند. روایی محتوایی بسته مطلوب بود و پانل تخصصی در دور چهارم دلفی به توافق نهایی و قوی رسیدند. در بخش کمی نیز یافتهها حاکی از آن بود که بستۀ تدوینشده توانسته کنترلگری زناشویی و الگوهای ارتباطی زوجهای متعارض گروه آزمایش را در مقایسه با گروه کنترل بهبود بخشد (05/0>p) که این تفاوت در مرحلۀ پیگیری نیز معنیدار بود. نتایج حاکی از آن است که بستۀ تدوینشده میتواند در بهبود کنترلگری زناشویی و الگوهای ارتباطی همسران متعارض اثربخش واقع شود.
اصغر کریمی؛ صدیقه احمدی؛ کیانوش زهراکار
چکیده
چکیده پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش مهارت های زناشویی مبتنی بر مدل گاتمن بر الگوهای ارتباطی زنان انجام گرفت. پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی و به شیوه پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه می باشد. نمونه پژوهش حاضر را 15 زن واجد شرایط از زنان شهرستان شهریار در سال 1397 تشکیل می دادند که به شیوه داوطلبانه انتخاب و بصورت تصادفی در دو گروه ...
بیشتر
چکیده پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش مهارت های زناشویی مبتنی بر مدل گاتمن بر الگوهای ارتباطی زنان انجام گرفت. پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی و به شیوه پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه می باشد. نمونه پژوهش حاضر را 15 زن واجد شرایط از زنان شهرستان شهریار در سال 1397 تشکیل می دادند که به شیوه داوطلبانه انتخاب و بصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند. در مرحله پیش آزمون، دو گروه بوسیله پرسشنامه الگوهای ارتباطی کریستنسن و سالاوی (1984) مورد ارزیابی قرار گرفتند. سپس مهارتهای ارتباطی مبتنی بر مدل گاتمن در 10 جلسه، 90 دقیقهی برای گروه آزمایش اجرا گردید، اما گروه گواه مداخلهای دریافت نکرد. پس از پایان جلسات آموزشی از هر دو گروه پس آزمون گرفته شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روشهای آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس استفاده گردید. تجزیه و تحلیل دادهها نشان داد که بین زنان دو گروه آزمایش و گواه از لحاظ سبک الگوهای ارتباطی تفاوت معناداری وجود دارد و آموزش مهارتهای زناشویی مبتنی بر مدل گاتمن باعث بهبود الگوهای ارتباطی و مولفه های آن ها در زنان گروه آزمایش شده است. آموزش مهارتهای زناشویی مبتنی بر مدل گاتمن باعث بهبود الگوهای ارتباطی زنان می گردد. میتوان از این شیوه آموزشی در جهت بهبود مهارت-هایی ارتباطی در بین زوج ها استفاده کرد.
